Na pewno nie raz daliście się naciągnąć na reklamy w internecie (np. wyskakujący baner z napisem „wygrałeś kliknij w ciągu 20 sekund i odbierz nagrodę”) , większość osób daje się na to naciągnąć i klika zostają wtedy przekierowane na różne strony internetowe. Na tychże stronach proszą zazwyczaj o podanie telefonu lub adresu e- mail. Szczęśliwiec podaje takie dane i czeka na dalszy bieg wydarzeń a tutaj nic się nie wydarzyło, klient macha ręka i surfuje dalej jak gdyby nigdy nic. Czytaj dalej Serwisy internetowe dla opornych
Archiwa tagu: sieć komputerowa Chorzów
Dostęp do sieci Internet, siec lan lokalna lan, światłowód lub drogą radiową (WIFI, WISP, WiMAX). Dostęp do sieci Internet oferowany przez naszą firmę jest bezpieczny, tani i szybki. Internet na terenie miast: Chorzów – dzielnice: Chorzów Stary, Chorzów Centrum, Chorzów II, Maciejkowice
Bezpieczeństwo dla Twojego komputera, laptopa – gratis
Kupując nowy sprzet laptopa, netbooka lub stacjonarny PC, mało kto wie, że wraz z systemem operacyjnym MS Windows w wersjach 7 lub 8 ma możliwość zabezpieczenia swojego sprzętu, a przede wszystkim danych – oryginalnym oprogramowaniem takim jak Defender zainstalowanym już w Waszym nowym systemie operacyjnym Windows 8. Użytkownicy poprzednich wersji systemów Windows 7, Windows Vista i Windows XP. muszą doinstalować ww. program Defender oraz mają możliwość pobrania pełnej bezpłatnej wersji Microsoft Security Essentials. Program Microsoft Security Essentials służy do ochrony przed wirusami, programami szpiegującymi i innym złośliwym oprogramowaniem. Zapewnia ochronę w czasie rzeczywistym na komputerach w domu i małej firmie. Microsoft Security Essentials to program bezpłatny*, łatwy w instalacji i obsłudze. Działa niezauważalnie i skutecznie w tle, dzięki czemu nie trzeba odrywać się od pracy ani zajmować jego aktualizacjami. Zainstalowanie oprogramowania antywirusowego, antyspyware oraz firewall – w raportach publikowanych przez firmy antywirusowe wciąż bardzo wysoki jest odsetek osób, które w ogóle nie korzystają z oprogramowania ochronnego lub dysponują jego nieaktualną wersją. Podkreślm to więc po raz kolejny – każdy komputer z dostępem do internetu powinien korzystać z antywirusa, oprogramowania antyszpiegowskiego oraz zapory sieciowej. Szczególnie ważne jest też utrzymywanie ich w aktualnych wersjach oraz regularne skanowanie systemu operacyjnego. Dlatego wspaniałym rowiązaniem jest korzystanie z zupełnie darmowego oprogramowania Microsoft dołaczonego do nowego Windowsa 8. Inni uzytkownicy systemów starszych windowsa mogą nieodpłatnie zainstalować te programy na swoim licencjonowanym systemie. W naszym komputerze może być zainstalowany tylko 1 (jeden) program antywirusowy ! Dobrą również wiadomością jest to, że dostęp do oprogramowania wysokiej jakości jest obecnie bardzo ułatwiony. Wszyscy liczący się na rynku producenci oprogramowania sprzedają swoje produkty w zestawach „internet security”, a każdy z nich zawiera przynajmniej te trzy najważniejsze programy. Co więcej, można je wcześniej ściągnąć i poznać w wersji próbnej, a potem kupić bezpośrednio przez internet. Proponuję, by instalacja właściwego oprogramowania zabezpieczającego była pierwszą czynnością po podłączeniu komputera do internetu. Ponieważ nie wszystkie programy są tej samej jakości, radzimy przed zakupem sprawdzić wyniki testów antywirusów, publikowane regularnie w naszym magazynie. Jeżeli chceci korzystać z darmowego oprogramowania – to ja polecam tylko oryginalne oprogramowanie Microsoft – Microsoft Security Essentials oraz Defender
Światłowody i Systemy monitoringu
Zastanówmy się nad koncepcją przedstawienia jak korzystając z nowoczesnych technologii połączeń i sieci światłowodowych zbudować system monitoringu.
Istniejące sieci ethernetowe LAN, posiadają możliwość instalacji CCTV wykorzystując sieć lokalną. Urządzenia monitoringu IP, mają swoje wady, ale przede wszystkim zalety, zdobywają coraz większą popularność w branży, na rynku dostępnych jest już wiele kamer IP, większość rejestratorów ma już interfejs sieciowy. Wszystkie one potrzebują tylko zasilania i są gotowe do wpięcia w sieć LAN. Tyle od strony monitoringu.
Za transmisję przez światłowód odpowiadają media konwertery. Są to urządzenia przeważnie tzw. przeźroczyste dla sieci LAN (nie posiadaja swojego IP) oraz niezarządzalne, a ich jedynym zadaniem jest przesył informacji w sieci przez medium jakim jest światłowód. Najważniejsze parametry konwerterów to: prędkość przesyłu danych (100Mbit/s, 1Gbit/s, …), oraz maksymalny zasięg transmisji w odniesieniu do typu światłowodu, z którym współpracują (jedno lub wielomodowy).
Potrzebny będzie również do takiej sieci switch lub router ethernetowy z portami SFP. Dobrze jest wybrać urządzenia z wyższej półki z zaawansowaną transmisją pakietową – i jeśli dobrze oceniliśmy wymogi przepływności naszych urządzeń IP, możemy uruchamiać nasz nowy system monitoringu oparty o IP. Należały jeszcze wspomnieć, że niektóre bardziej zaawansowane switche lub routery mają już opcję portu optycznego (SFP), czyli spełniają rolę switcha i media konwertera razem. Konkretniej jest to port pod konwerter światłowodowy typu moduł GBIC lub moduł SFP – małe urządzonko, które należy dokupić osobno i dobrać do wymagań optycznych. Ze względu na uniwersalność rozwiązania i koszty polecałbym jednak użycie media konwerterów. Stosują rozwiązanie oparte na światłowodach nie tylko zapewnimy wysoką przepustowość takich linii lecz również staniemy nad wyborem firmy, lub serwisu oferującego tzw. „spawanie światłowodów”
Jeżeli chcemy zbudować instalację opartą o sygnał PAL czy ogólniej o analogowy sygnał kompozytowy sytuacja jest o wiele prostsza. PAL jest standardem telewizji przemysłowej, a urządzenia są dopracowane, w miarę tanie i ogólnie dostępne. Często także możemy się spotkać z sytuacją, w której część struktury monitoringu już istnieje i działa w oparciu o PAL a transmisja sygnału po światłowodzie ma być tylko jego rozbudową. Wówczas stosując takie rozwiązanieto w systemie musimy zdać się na urządzenia dedykowane do transmisji sygnału video po światłowodzie. Wybór tego typu urządzeń jest dość szeroki, oferują one przesył od jednego, poprzez kilka nawet do kilkunastu kanałów video, nierzadko z możliwością przesłania także danych sterujących w formacie RS-485 (np. do sterowania obrotnicami) w jedną lub dwie strony, czasem też z możliwością przesyłania dźwięku. Urządzenia takie nie sprawiają większych trudności w obsłudze, podłączamy odpowiednie sygnały i plug and play. Jednakże są to urządzenia stosunkowo dość drogie. Jak najbardziej równolegle z instalacją monitoringu można poprowadzić światłowodowe przedłużenie lokalnej sieci komputerowej przy pomocy media konwerterów. Kable światłowodowe mają od czterech włókien w górę, co w zupełności powinno wystarczyć na transmisję video i LAN – u obok siebie.
Free WiFI cz. III
Osoby które przeczytały mój wpis w części I i II dowiedziały się, że operator posiadający indywidualne zezwolenie na udostępnianie publicznej sieci telekomunikacyjnej ma obowiązek uiszczenia dodatkowej opłaty z tytułu korzystania z tej sieci dla celów prywatnych, naliczanej na podstawie kryteriów, które nie odpowiadają kryteriom zawartym w art. 11 dyrektywy UE 97/13.
Dyrektywa 97/13 ustanawia wspólne ramy znajdujące zastosowanie do systemów udzielania zezwoleń mające znacząco ułatwić wejście na rynek nowych operatorów. Zgodnie z art. 3 ust. 3 tej dyrektywy państwa członkowskie mają obowiązek zapewnić możliwość świadczenia usług telekomunikacyjnych i udostępniania sieci za zezwoleniem UKE (Urzędu Regulacji Telekomunikacji). Zgodnie z art. 7 ust. 1 dyrektywy 97/13 państwa członkowskie mogą udzielać indywidualnych zezwoleń jedynie w szczególnych, określonych przypadkach, zwłaszcza w celu umożliwienia uprawnionemu operatorowi dostępu do częstotliwości radiowych i numerów. Artykuł 7 ust. 2 tej dyrektywy stanowi jednak, że tworzenie publicznych sieci telekomunikacyjnych i ich udostępnianie, a także tworzenie i udostępnianie innych sieci, w których wykorzystuje się częstotliwości radiowe, ma być uzależnione od uzyskania indywidualnego zezwolenia.
Jednak, zdaniem sądów polskich, sieć, o której mowa w postępowaniu głównym, została udostępniona dla ogółu ludności na podstawie indywidualnego zezwolenia upoważniającego ISP do udostępniania publicznej sieci telekomunikacyjnej, zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy 97/13. Dlatego też do takiej sieci telekomunikacyjnej, jak również do wszystkich świadczonych w niej usług, stosuje się przepisy tej dyrektywy.
Z informacji z karaju wynika, że Urząd Komunikacji Elektronicznej wyraził zgodę na budowę 8 hot-spotów w Przasnyszu, za pośrednictwem których mieszkańcy mogę uzyskać darmowy dostęp do internetu. Niestety jak to zwykle bywa z usługami, za które nie płacimy – korzystanie wiąże się z pewnymi niedogodnościami. Przede wszystkim zostanie zablokowany dostęp do stron z treściami erotycznymi oraz nielegalnymi plikami. Czy to konieczne?
Jak tłumaczy UKE – decyzja o blokadach jest spowodowana głównie przez ilość danych jakie generuje ściąganie nielegalnych plików (według różnych statystyk wynosi od 49 do 83 proc. całości). W ten sposób być może uda uniknąć się zapychania i tak już wolnej sieci. A jeśli już jesteśmy przy tym, to prędkość w tym wypadku zdecydowanie nie powala na kolana – wynosi jedynie 256 kb/s. Pobieranie pirackich filmów nawet z dostępem do P2P nie wchodziłoby w grę. Nie trudno zatem znaleźć szereg powodów dla których korzystanie z tej sieci byłoby niewygodne. Choć można tutaj wyszczególnić jeden – nie wiem czy kiedykolwiek zawitam do Przasnysza. Dlatego pomysł jest dla mnie dość neutralny. Ale patrząc na taki pomysł bardziej globalnie – byłoby miło.
Surfując w smartfonie po sieci ostatecznie nie potrzebujemy zazwyczaj dużej przepustowości. Dlatego najważniejsze aby to po prostu było – nie musi być szybko. Może być nawet z ograniczeniami, które nieco straszą cenzurą. W końcu ktoś musi uznać określone witryny za zakazane i pytanie czy na jakiejś liście kiedyś nie znajdzie się nasz witryna. A to byłoby bardzo złe 😉
Największa w Europie, darmowa miejska sieć Wi-Fi, została uruchomiona w Londynie przez firmy MeshHopper i free-hotspot.com. Projekt nazywa się „online-4-free.com” i zapewnia darmowy dostęp do Internetu od Milbank do Greenwich. Dostęp do sieci zapewniony przez usługę MeshHopper i free-hotspot.com rozciąga się wzdłuż Tamizy na długości 22 kilometrów. W celu uzyskania dostępu do bezprzewodowego Internetu użytkownicy proszeni będą co kwadrans o obejrzenie 15-30 sekundowej reklamy. Dla przypomnienia free-hotspot.com, europejska sieć darmowych HotSpotów, rozpoczęła instalację bezpłatnych sieci Wi-Fi w całej Polsce. Firma specjalizuje się w dostarczaniu bezprzewodowego dostępu do Internetu, który jest finansowany poprzez reklamy. Projekt free-hotspot.com ma na celu założenie w Polsce kilkuset darmowych HotSpotów.
Federalny Pozew złożony w Massachusetts może odpowiedzieć na pytanie, czy osoby, które opuszczają swoje sieci bezprzewodowe niezabezpieczone mogą zostać pociągnięte do odpowiedzialności, jeśli ktoś korzysta z sieci do nielegalnego pobierania treści chronionych prawami autorskimi. Pozew został złożony przez Liberty Media Holdings LLC, San Diego producenta z treści dla dorosłych.
Firma oskarżyła ponad 50 osób Massachusetts, które z pomocą BitTorrenta (oprogramowania do wymiany plików) – nielegalnie pobierały i udostępniały film porno. Nielegalne pobrane pliki i ich wymiana była śledzona i należała do adresów IP do osób wymienionych w pozwie. Skarga zarzuca, że każdy z oskarżonych albo był bezpośrednio odpowiedzialny za pobieranie i udostępnianie filmu co przyczyniło się do piractwa przez ich zaniedbania.
Nawet jeśli oskarżeni nie bezpośrednio pobrali filmy, mieli kontrolę nad dostępem do internetu wykorzystywanym w celu naruszenia praw autorskich; „Liberty Media twierdzi. „Poprzez niedbałe działania oskarżonych inni mogą nielegalnie skopiować i powielać jego prawa autorskie – Motion Picture – spowodowało to straty finansowe dla powoda i bezprawnie ingerowania praw wyłącznych w Filmie”.
cdn.
Połączenia sieciowe cz. III
Skrętka to obecnie najpopularniejsze medium transmisyjne. Używany jest także w telefonii. Składa się z od 2 do nawet kilku tysięcy par skręconych przewodów, umieszczonych we wspólnej osłonie. Aby zmniejszyć oddziaływanie par przewodów na siebie, są one wspólnie skręcone. W ten sposób zmniejsza się powierzchnia pętli utworzonej przez obwód i zarazem oddziaływanie indukcji elektromagnetycznej na obwód Istnieją 2 rodzaje tego typu kabla:
- ekranowany (STP, FTP)
- nieekranowany (UTP)
Różnią się one tym, iż ekranowany posiada folie ekranującą, a pokrycie ochronne jest lepszej jakości, więc w efekcie zapewnia mniejsze straty transmisji i większą odporność na zakłócenia.
Skrętka – przyłączenie
Do karty sieciowej skrętkę przyłącza się za pomocą złącza RJ-45. Skrętkę stosuje się przede wszystkim w sieciach o topologii gwiazdy, więc uszkodzenie jednego połączenia z zasady nie wpływa na pracę całej sieci. Instalacja okablowania skrętkowego jest bardzo prosta dzięki zastosowaniu połączeń zaciskowych.
Kategorie skrętki
Przepustowość skrętki zależna jest od tzw. kategorii.
- kategoria 1 to kabel telefoniczny
- kategoria 2 przeznaczona jest do transmisji danych z szybkością 4 Mb/s
- kategoria 3 do transmisji o przepustowości do 10 Mb/s
- kategoria 4 do 16 Mb/s
- kategoria 5 do ponad 100 Mb/s – ten typ ma zastosowanie w szybkich sieciach np. Fast Ethernet
- kategorii 6 – 622 Mb/s przeznaczony jest dla sieci ATM.
Zarabianie kabli ethernetowych
Skrętka jest wygodna i prosa w montażu. Zaciskarka do końcówek skrętki wygląda na skomplikowaną. W rzeczywistości narzędzie to pełni jednocześnie cztery funkcje: oprócz możliwości zaciskania wtyczek RJ-45 i RJ-11 (6-pinowe, używane do kabli telefonicznych) pozwala także na łatwe nacinanie izolacji i obcinanie nadmiaru przewodów. Po zdjęciu zewnętrznej izolacji na wygodnej długości (ok. 2,5 cm) rozplatamy przewody i układamy je w określonej kolejności . Kiedy przewody są już równo ułożone, obcinamy ich nadmiar, tak aby wystawały ok. 1 cm na zewnątrz osłony. Na tak przygotowany kabel zakładamy końcówkę RJ-45, pilnując, aby każdy z przewodów we właściwej kolejności trafił na swoje miejsce w końcówce i dochodził do końca wtyczki. Teraz tylko jeden ruch zaciskarką, aby końcówka już nigdy się nie ześliznęła.
Przed założeniem wtyczki musimy upewnić się, że kable są równo przycięte i będą dochodziły do samego końca. Dla zachowania zgodności z normą kable powinny mieć zachowaną kolejność wg standardu T568A. Kiedy jesteśmy pewni, że przewody są równo dociśnięte do końca wtyczki, jednym ruchem zaciskamy ją już na zawsze. Przygotowanymi w opisany sposób kablami możemy łączyć stacje robocze z koncentratorem lub przełącznikiem oraz rozbudowywać sieć poprzez przyłączanie kolejnych urządzeń. Długość połączenia nie może przekraczać 100 metrów.
Tylko we dwoje, czyli komputerowe sam na sam
Najprostsza z możliwych sieci, czyli składająca się z dwóch komputerów, wymaga osobnego komentarza. Wynika to z faktu, iż w skrętce do wysyłania ramek używana jest jedna, a do odbierania druga para przewodów. Bezpośrednie połączenie dwóch kart sieciowych zwykłym kablem służącym do łączenia z koncentratorem (ang. patch-cord cable) spowodowałoby, że obydwie stacje oczekiwałyby nadejścia ramek na jednej i tej samej parze przewodów. Dlatego jeżeli chcemy połączyć dwa komputery z pominięciem koncentratora, musimy zaopatrzyć się w specjalnie spreparowany kabel (tzw. skrosowany), który ma zamienione miejscami dwie pary przewodów (ang. cross-over cable). Kabel taki bez problemu powinniśmy nabyć w sklepie z akcesoriami sieciowymi lub zarobić sobie samemu.
Najpierw przygotowujemy pierwszy koniec kabla i zaciskamy końcówkę tak jak w przypadku normalnego kabla łączącego komputer z koncentratorem. Na drugim końcu natomiast musimy zamienić miejscami dwie pary przewodów, po to, aby sygnał nadawany przez kartę sieciową jednego komputera na stykach 1 i 2 docierał do styków 3 i 6 karty w drugiej maszynie.
Połączenia sieciowe cz. II
Traceroute
Każda przesyłana Internetem informacja przechodzi przez wiele komputerów (serwerów), zwykle kilka lub kilkanaście. Trasa nie jest ustalana ,,na sztywno”, lecz zestawiana dynamicznie przez kolejne komputery w zależności od dostępnych w danej chwili połączeń.
Program traceroute realizuje funkcje zbliżone do programu ping. Idea jego działania jest następująca: z każdym pakietem wysyłanym ,,w świat” związany jest pewien licznik zawierający ,,czas życia” (time to live). Licznik ten jest zmniejszany o jeden podczas przejścia przez każdy router. Gdy osiągnie on zero, pakiet jest zwracany do nadawcy jako ,,przeterminowany”.
Problem stwarzają tylko te routery, które nie sygnalizują przeterminowania licznika, lub nie zmniejszają go.
Narzędzie to służy do analizy trasy, jaką w Internecie przebiegają dane z lokalnego komputera do określonego serwera. Znajduje liczbą hopów (przeskoków między routerami w sieci) oraz dokładny czas każdego z nich (czas przejścia pakietu między poszczególnymi routerami). Wykorzystywane w celach diagnostycznych (jeżeli na trasie przesyłu pojawiają się duże opóźnienia) lub jako źródło informacji na temat struktury i funkcjonowania sieci.
Sposób uruchomienia programu:
tracert [-d] [-h maximum-hops] [-j host-list] [-w timeout] target-name
Znaczenie parametrów jest następujące:
-d poleca nie zamienia_ adresów numerycznych na symboliczne,
-h maximum-hops określa maksymalną liczbę punktów pośrednich (skoków) jaką może wykonać program,
-j host-list określa adresy routerów (drogą) przez które pakiet może przejść; można wskazać max 9 adresów,
-w timeout czas (w milisekundach) jaki program oczekuje na powrót pakietu, zanim uzna, że zaginął,
– target-name adres komputera.
Przykład wykorzystania programu traceroute:
C:\>tracert wp.pl
Trasa śledzenia do wp.pl [212.77.100.101]
1 ms <1 ms 2 ms 192.168.0.1
24 ms 23 ms 23 ms z.war-r4.do.byd-r1.tpnet.pl [.222]
83 ms 27 ms 27 ms z.byd-r1.do.gda-r2.tpnet.pl [.214]
28 ms 26 ms 27 ms do.gda_ar3.z.gda_r2.tpnet.pl [213.25.12.95]
27 ms 27 ms 26 ms 213.76.0.162
37 ms 30 ms 27 ms zew.rtrd1.adm.wp-sa.pl [212.77.105.28]
27 ms 35 ms www.wp.pl [212.77.100.101]
Śledzenie zakończone.
Pojawiające się przed nazwami kolejnych gatewayów – bram (lub zastępując je gwiazdkami) liczby określają czas (w milisekundach) oczekiwania każdej z trzech wysłanych na próbę ,,paczek informacji” na dalsze połączenie. Można precyzynie się doinformować np. gdzie jest ulokowany serwer gier i jakie sa czasy dostepu do tego serwera. Da to dość duże wyobrażenie o tym czy warto korzystać np z takiego serwera np. gier, poczty, serwera plików etc.
Połączenia sieciowe cz. I
PING
Ping działa podobnie do echosondy: wysyła sygnał do określonego komputera (hosta) i czeka na odpowiedź. Po przyjściu tejże odpowiedzi ping mierzy czas pomiędzy wysłaniem sygnału a odebraniem odpowiedzi. Program ten wysyła pakiet informacji żądający odesłania go do wysyłającego. Pozwala to badać istnienie połączenia miedzy komputerami, drogę między nimi, czas potrzebny na przejście pakietu, sprawdzać czy drugi z komputerów pracuje. Nie należy nadużywać tej usługi, gdyż ogranicza ona przepustowość sieci.
Na ekranie wyświetla następujące informacje:
• Długość pakietu kontrolującego.
• Numer sekwencji zwiększany za każdym razem.
• Czas życia TTL ustawiony max. 255.
• Czas podróży pakietu w ms.
Przykład użycia programu ping w sieci lokalnej:
C:\WINDOW>ping onet.pl
PING
Ping działa podobnie do echosondy: wysyła sygnał do określonego komputera (hosta) i czeka na odpowiedź. Po przyjściu tejże odpowiedzi ping mierzy czas pomiędzy wysłaniem sygnału a odebraniem odpowiedzi. Program ten wysyła pakiet informacji żądający odesłania go do wysyłającego. Pozwala to badać istnienie połączenia miedzy komputerami, drogę między nimi, czas potrzebny na przejście pakietu, sprawdzać czy drugi z komputerów pracuje. Nie należy nadużywać tej usługi, gdyż ogranicza ona przepustowość sieci.
Na ekranie wyświetla następujące informacje:
• Długość pakietu kontrolującego.
• Numer sekwencji zwiększany za każdym razem.
• Czas życia TTL ustawiony max. 255.
• Czas podróży pakietu w ms.
Przykład użycia programu ping (przy ustanowionym połączeniu internetowym):
C:\Users\admin>ping onet.pl
Badanie onet.pl [.27] z 32 bajtami danych:
Odpowiedź z .27: bajtów=32 czas=13ms TTL=58
Odpowiedź z .27: bajtów=32 czas=13ms TTL=58
Odpowiedź z .27: bajtów=32 czas=17ms TTL=58
Statystyka badania ping dla .27:
Pakiety: Wysłane = 3, Odebrane = 3, Utracone = 0
(0% straty),
Szacunkowy czas błądzenia pakietów w millisekundach:
Minimum = 13 ms, Maksimum = 17 ms, Czas średni = 14 ms
Program potrafi śledzić drogę pakietu IP wysyłanego z lokalnego komputera do innego. Wykorzystywany jest głównie do diagnozy i rozwiązywania problemów z połączeniami w sieci. Ping wysyła na podany adres jeden lub więcej pakietów testowych i oczekuje na odpowiedź. Dzięki wbudowanym funkcjom automatycznego odpowiadania na pakiety ping, serwer natychmiast po ich otrzymaniu wysyła potwierdzenie. Na podstawie czasu dzielącego momenty wysłania sygnału i otrzymania odpowiedzi, można określić jakość połączenia z daną maszyną. Ponieważ każdy wysyłany pakiet sygnowany jest unikalną kombinacją numerów, ping może łatwo zidentyfikować każdy powracający pakiet i stwierdzić czy kolejka pakietów powróciła w tej samej kolejności oraz czy któryś z nich nie został po drodze zagubiony lub uszkodzony.
Program ping (w wersji Windows pracuje w oknie DOS):
ping [-t] [-a] [-n count] [-l length] [-f] [-i ttl] [-v tos] [-r count] [-s count] [[-j host-list] | [-k hostlist]][-w timeout] destination-list
Znaczenie poszczególnych parametrów jest następujące:
-t ,,pinguje” wskazany komputer, aż działanie programu zostanie przerwane,
-a zabrania zamieniać adres podany w postaci numerycznej do postaci symbolicznej,
-n count określa liczbę wysyłanych pakietów; standardowo 4,
-l length określa długość wysyłanego pakietu (wielkość standardowa wynosi 32 bajty, maksymalna xxx bajtów),
-f powoduje ustawienie w wysyłanych pakietach znacznika zabraniającego ich fragmentowania,
-i ttl określa maksymalny czas życia pakietu,
-v tos określa rodzaj usługi (Type Of Servicve); pozwala badać w jaki sposób różne routery traktują różne usługi (jeżeli mają zaimplementowaną tą funkcję),
-r count pozwala śledzi drogę pakietu (rezerwują pola na zapamiętanie adresów maksimum count routerów przez które przechodzi pakiet), 1 £ count £ 9,
-s count pozwala zapisać w pakiecie (rezerwuje miejsce na max count znaczników) czas, w którym pakiety przeszły przez kolejne routery,
-j host-list określa adresy routerów (drogę) przez które pakiet może przejść; można wskazać max 9 adresów,
-k host-list określa adresy routerów (drogę) przez które pakiet nie może przejść; można wskazać max 9 adresów,
-w timeout określa czas (w milisekundach) jaki program oczekuje na powrót pakietu,
– destination-list określa adres ,,pingowanego” komputera.