Technologia światłowodowa w ostatnich latach zbliża się do klienta końcowego. Po boomie światłowodowym związanym z budową synchronicznych sieci szkieletowych dla firm telekomunikacyjnych, sieci optyczne używane są w sieciach lokalnych, w rozbudowanych systemach monitoringu, do przeciętnego użytkownika internetu coraz częściej dociera FTTHx do jego uliczki lub klatki schodowej, aby w niebawem zakończyć się urządzeniem optycznym przy jego biurku. Czytaj dalej Nowe technologie, nowa jakość usług
Archiwa tagu: szybki internet
Sieć Internet, Sieć lokalna lan, światłowód, WIFI, WISP, WiMAX. Dostęp do sieci Internet – graficom jest bezpieczny, tani i szybki. Internet na terenie miast: Chorzów (dzielnice: Chorzów Stary, Chorzów Centrum, Chorzów II, Maciejkowice), Ruda Śląska, Siemianowice Śląskie
Free WiFi cz. II
W nawiązaniu do poprzedniego artykułu o tzw. free WiFi, dla osób zainteresowanych tematem poddaję po dyskusje następujące fakty:
Operator telekomunikacyjny ISP, osoba prawna, lub samorząd lokalny posiadający indywidualne zezwolenie na udostępnianie publicznej sieci telekomunikacyjnej ma obowiązek uiszczenia dodatkowej opłaty z tytułu korzystania z tej sieci dla celów prywatnych, naliczanej na podstawie kryteriów, które nie odpowiadają kryteriom zawartym w art. 11 dyrektywy UE 97/13.
Dyrektywa 97/13 ustanawia wspólne ramy znajdujące zastosowanie do systemów udzielania zezwoleń mające znacząco ułatwić wejście na rynek nowych operatorów. Zgodnie z art. 3 ust. 3 tej dyrektywy państwa członkowskie mają obowiązek zapewnić możliwość świadczenia usług telekomunikacyjnych i udostępniania sieci za zezwoleniem UKE (Urzędu Regulacji Telekomunikacji). Zgodnie z art. 7 ust. 1 dyrektywy 97/13 państwa członkowskie mogą udzielać indywidualnych zezwoleń jedynie w szczególnych, określonych przypadkach, zwłaszcza w celu umożliwienia uprawnionemu operatorowi dostępu do częstotliwości radiowych i numerów. Artykuł 7 ust. 2 tej dyrektywy stanowi jednak, że tworzenie publicznych sieci telekomunikacyjnych i ich udostępnianie, a także tworzenie i udostępnianie innych sieci, w których wykorzystuje się częstotliwości radiowe, ma być uzależnione od uzyskania indywidualnego zezwolenia.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 dyrektywy 97/13, stosuje powyższą dyrektywę do postępowań w przedmiocie udzielania zezwoleń na świadczenie usług telekomunikacyjnych, niezależnie od tego, czy chodzi o sieci udostępnione dla ogółu ludności, czy o sieci prywatne. Ponadto art. 7 ust. 2 tej dyrektywy upoważnia państwa członkowskie do ustanowienia systemu indywidualnych zezwoleń na tworzenie publicznych sieci telekomunikacyjnych i ich udostępnianie, a także tworzenie innych sieci, w których wykorzystuje się częstotliwości radiowe, i ich udostępnianie. Z powyższego wynika, że wymienioną wyżej dyrektywę stosuje się co do zasady nie tylko do publicznych sieci i usług telekomunikacyjnych, lecz także do prywatnych sieci telekomunikacyjnych, które nie zostały udostępnione dla ogółu ludności i które zarezerwowane są dla zamkniętej grupy użytkowników, oraz do usług świadczonych w sieciach prywatnych.
Jednak, zdaniem sądów polskich, sieć, o której mowa w postępowaniu głównym, została udostępniona dla ogółu ludności na podstawie indywidualnego zezwolenia upoważniającego NST do udostępniania publicznej sieci telekomunikacyjnej, zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy 97/13. Dlatego też do takiej sieci telekomunikacyjnej, jak również do wszystkich świadczonych w niej usług, stosuje się przepisy tej dyrektywy.
(Wyrok ETS z dnia 18 lipca 2006 r., w sprawie C-339/04 Nuova societa di telecomunicazioni SpA przeciwko Ministero delle Comunicazioni, ENI SpA.)
Tym samym Urząd Komunikacji Elektronicznej wyraziło zgodę na budowę 8 hot-spotów min. w Przasnyszu, za pośrednictwem których mieszkańcy mogę uzyskać darmowy dostęp do internetu. Niestety jak to zwykle bywa z usługami, za które nie płacimy – korzystanie wiąże się z pewnymi niedogodnościami. Przede wszystkim zostanie zablokowany dostęp do stron z treściami erotycznymi oraz nielegalnymi plikami. Czy to konieczne?
Jak tłumaczy UKE – decyzja o blokadach jest spowodowana głównie przez ilość danych jakie generuje ściąganie nielegalnych plików (według różnych statystyk wynosi od 49 do 83 proc. całości). W ten sposób być może uda uniknąć się zapychania i tak już wolnej sieci. A jeśli już jesteśmy przy tym, to prędkość w tym wypadku zdecydowanie nie powala na kolana – wynosi jedynie 256 kb/s. Pobieranie pirackich filmów nawet z dostępem do P2P nie wchodziłoby w grę.
Nie trudno zatem znaleźć szereg powodów dla których korzystanie z tej sieci byłoby niewygodne. Choć można tutaj wyszczególnić jeden – nie wiem czy kiedykolwiek zawitam do Przasnysza. Dlatego pomysł jest dla mnie dość neutralny. Ale patrząc na taki pomysł bardziej globalnie – byłoby miło.
Surfując w swoim smartfonie po sieci ostatecznie nie potrzebujemy zazwyczaj dużej przepustowości. Dlatego najważniejsze aby to po prostu było – nie musi być szybko. Może być nawet z ograniczeniami, które nieco straszą cenzurą. W końcu ktoś musi uznać określone witryny za zakazane i pytanie czy na jakiejś liście kiedyś nie znajdzie się RoxWeb. A to byłoby bardzo złe.
Największa w Europie, darmowa miejska sieć WiFi, została uruchomiona w Londynie przez firmy MeshHopper i free-hotspot.com. Projekt nazywa się „online-4-free.com” i zapewnia darmowy dostęp do Internetu od Milbank do Greenwich. Dostęp do sieci zapewniony przez usługę MeshHopper i free-hotspot.com rozciąga się wzdłuż Tamizy na długości 22 kilometrów. W celu uzyskania dostępu do bezprzewodowego Internetu użytkownicy proszeni będą co kwadrans o obejrzenie 15-30 sekundowej reklamy. Dla przypomnienia free-hotspot.com, europejska sieć darmowych HotSpotów, rozpoczęła instalację bezpłatnych sieci WiFi w całej Polsce. Firma specjalizuje się w dostarczaniu bezprzewodowego dostępu do Internetu, który jest finansowany poprzez reklamy. Projekt free-hotspot.com ma na celu założenie w Polsce kilkuset darmowych HotSpotów. Jak zostanie rozwiązany darmowy dostęp WiFi w przyszłości planowany przez samorządy lokalne, by uniknąć w przyszłości konsekwencji prawnych? Obawiam się, że polega on na tzw. „radosnej twórczości” władz lokalnych, niezdających sobie sprawy z powagi sytuacji, zresztą podobna metodę stosują co rusz inni to politycy starający się o mandat zarówno posła jak i radnego, żeby nie generalizować – partie polityczne.
ACTA co to jest i kto wymyślił ?
Polski rząd ma zamiar podpisć porozumienie ACTA już 26 stycznia 2012. Wzór ustawy ACTA. Międzynarodowa ugoda Anti-Counterfeiting Trade Agreement ma na celu walkę z naruszeniami własności intelektualnej. Walcząc z piractwem komputerowym, politycy mogą jednak ograniczyć również wolność słowa, neutralność internetu i dostęp do edukacji.
Weekend w polskim internecie minął pod znakiem A-C-T-A. Ten czteroliterowy skrót rozbudził wszystkich internautów. Paradoksalnie, dyskusje rozgorzały tuż przed podpisaniem umowy przez polski rząd i to w cieniu wcześniejszych ponoć bardziej konkretnych rozmów na temat amerykańskich ustaw SOPA i PIPA, których losy ważą się właśnie w Kongresie Stanów Zjednoczonych. W zasadzie ponoć podjęto juz decyzję: W obu izbach amerykańskiego Kongresu odłożono na później prace nad ustawami przeciw kradzieży własności intelektualnej w internecie (PIPA i SOPA), krytykowanymi przez jako zagrożenie wolności przekazu w cyberprzestrzeni (www.forbes.pl). Internauci w komentarzach do artykułów na ten temat często pytali: dlaczego dowiadujemy się o tym dopiero teraz? Czy ACTA jest groźne i co właściwie można zrobić, aby nie dopuścić do „cichego przepchnięcia” prozumienia? Winą tej niewiedzy obarczyć można władze i najważniejsze polskie media. Premier Donald Tusk zapowiadał do niedawna szczegółowe informowanie opinii publicznej na temat nowych przepisów, a nawet szeroką debatę społeczną. Do dziś o forsowanym, międzynarodowym prawie internetowym właściwie nie słyszeliśmy, choć w Europie trwają dość poważne protesty przeciwko wprowadzeniu zmian. Oczywiście, swojej roli informatorów społeczeństwa nie wypełniły także codzienne źródła nowości, takie jak prasa, telewizja publiczna i kanały informacyjne.
Kilka istotnych wiadomości na temat wprowadzanych zmian, szukając odpowiedzi na podstawowe pytania:
- Co właściwie oznacza dla zwykłego internauty porozumienie ACTA?
- Czy i kiedy porozumienie wejdzie w życie?
- Skąd tak duże kontrowersje i protesty przeciw ACTA?
- Czym jest ACTA?
ACTA, czyli z angielskiego Anti-Counterfeiting Trade Agreement, to międzynarodowe porozumienie mające na celu większe poszanowanie praw autorskich i dóbr intelektualnych w internecie. (żródło wikipedia), która też jest autorem propozycji rozwiązania ugodowego akta ACTA, tworząc swój protest.
Negocjacje nad temat ACTA rozpoczęto w październiku 2007 r., a udział w debatach brali eksperci w dziedzinie informatyzacji reprezentujący Stany Zjednoczone, kraje Unii Europejskiej, Japonię, Szwajcarię, Australię, Koreę Południową, Nową Zelandię, Meksyk, Jordanię, Maroko, Singapur, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Kanadę. Prace nad projektem ACTA zakończono 2 października 2010 r., a ponad rok później, 16 grudnia 2011 r. porozumienie w tej sprawie przyjęła Rada Unii Europejskiej.
Skąd tyle kontrowersji?
Szczegóły prowadzonych negocjacji były tajne aż do 22 maja 2008 r., kiedy robocza wersja dokumentu pojawiła się w serwisie WikiLeaks. Dopiero 24 marca 2010 r. pełny tekst porozumienia ACTA znalazł się w internecie.
Ciche obrady nad problemem nurtującym miliardy osób na świecie wywołały zrozumiałe oburzenie światowej opinii publicznej. Dla Europejczyków dość zaskakujący był również fakt sposobu poinformowania o przyjęciu porozumienia przez Radę UE. Początkowo sądzono, że Rada UE zgodzi się na podpisanie ACTA 14 grudnia, a przedstawiciele UE oraz rządów państw członkowskich podpiszą porozumienie na konferencji Światowej Organizacji Handlu (WTO), która skończyła się 17 grudnia. Potem decyzję Rady UE odłożono, ale nie na długo. ACTA uzyskała poparcie Rady UE 16 grudnia, o czym bardzo dyskretnie poinformowano na 41 stronie informacji prasowej dotyczącej rolnictwa i rybołówstwa (sic!).
François Head z biura prasowego Rady UE w e-mailu dla Dziennika Internautów przyznał, że Rada zgodziła się na podpisanie porozumienia, ale nie powiedział, kiedy ma to nastąpić. WTO również nic nie wspominała o tym fakcie.
Dziennik Internautów 19 grudnia 2011 zwrócił się z pytaniami o ACTA do biura prasowego rządu. Poinformowano wtedy, że ACTA nie została jeszcze podpisana przez przedstawicieli UE i Polski. Centrum Informacyjne Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego twierdzi, że „Polska, razem z UE i 26 innymi państwami członkowskimi UE zamierza podpisać umowę w ustalonej dacie, planowanej na początku 2012 roku”.
Jak się okazało, krótka wzmianka o zgodzie w sprawie ACTA pojawiła się wyłącznie na stronie 43 komunikatu prasowego na temat rolnictwa i rybołóstwa. – Pełny jednolity tekst znajduje się tutaj ..” „POLITYKA HANDLOWA Walka z podrabianiem umowy handlowej Rada przyjęła decyzję upoważniającą do podpisania antypirackich umowy handlowej (ACTA) z Australia, Kanada, Japonia, Republika Korei, Meksyku, Maroku, Nowej Zelandii, Singapur, Szwajcaria i Stany Zjednoczone. ACTA ma na celu ustanowienie międzynarodowych ram do lepszego egzekwowania prawami prawo własności i stworzenia lepszych standardów międzynarodowych działań przeciwko na dużą skalę naruszeń praw własności intelektualnej. Negocjacje zakończyły się w listopadzie 2010 roku.”… Dokonano tego podczas polskiej prezydencji w Unii Europejskiej, a rząd Donalda Tuska uznał sprawę porozumienia za priorytetową. Z drugiej strony, mimo zapewnień o konsultacjach społecznych w sprawie zmian dotyczących internetu, premier nie zaprosił ekspertów do debaty na temat ACTA. Wręcz przeciwnie, niejako kontynuując tajemnicze obrady ze stronami porozumienia, polski rząd ma zamiar po cichu podpisać umowę 26 stycznia w Tokio.
(źródła: pcword, idg, dziennik internautów)
pliki do pobrania i do poczytania:
- KOMISJA EUROPEJSKA ACTA
- 41 strona informacji prasowej dotyczącej rolnictwa i rybołówstwa UE wersja ang. 41_strona
Najnowsze technologie WiFi-NC, aby uwolnić nowe częstotliwości dla sieci bezprzewodowych
Sieci Wi-Fi mają do swojej dyspozycji pasma 2,4 GHz i 5 GHz. Stosowanie takich fal oznacza, że zasięg nie przekracza na przestrzeni otwartej stu metrów. Natomiast pasmo i liczba dostępnych częstotliwości ogranicza z kolei szybkość transmisji. Nie za ciekawie, prawda? Gratką dla firm byłoby wykorzystanie częstotliwości do 160 Mhz o zasięgu do 1 km, które obecnie są używane przez telewizje. Póki co najdalej zaawansowane badania nad wykorzystaniem tego pasma prowadzą Amerykanie. FFC zgodziło się niedawno na wykorzystanie w ograniczonym zakresie pustych miejsc (ang. white spaces) w paśmie telewizyjnym.
Microsoft jest jedną z tych firm, które eksperymentują z możliwością transmisji w tym obszarze. Chce zostać dostawcą usług o dostępnych wolnych częstotliwościach w danym regionie tak, aby urządzenia mogły z nich korzystać, bez interferencji z telewizją i telefonami bezprzewodowymi. Badania przeprowadzone w zeszłym roku przez naukowców Microsoft Research wykazały, że można, uwzględniając topografię terenu, dosyć dobrze określić zasięg sieci. Projekt nazwany został SenseLess. Jednak nadal problem stanowiło to, że routery Wi-Fi korzystały naraz tylko z jednej wolnej częstotliwości, przez co szybkość transmisji nie mogła wzrosnąć. Microsoft przygotował jednak urządzenie, które wykorzystuje wiele nadajników i odbiorników, które transmitują dane wolniej, ale za to jednocześnie przez kilka wolnych częstotliwości. W efekcie ryzyko zakłóceń spada, a szybkość transmisji rośnie. Urządzenie o nazwie WiFi-NC (od Narrow Channels) pozwala już eksperymentalnie podpiąć do sieci na przykład konsolę Xbox. Teraz losy wolnych przestrzeni radiowych ważą się w Kongresie Stanów Zjednoczonych. Niektórzy jego członkowie chcą skomercjalizować je i sprzedać. Gdyby tak się stało, przekreśliłoby to szanse na przyspieszenie i zwiększenie zasięgu naszych sieci bezprzewodowych. (źródło: technologyreview.com)
Radosnych Świąt Bożego Narodzenia
Z okazji Świąt Bożego Narodzenia oraz zblizającego się Nowego Roku 2012 pragniemy złożyć Naszym Klientom, subskrybentom RSS, Partnerom i Przyjaciołom serdeczne życzenia
.. W te piękne święta niech każdy pamięta z serca płynące życzenia: marzeń spełnienia,, iskierek radości i dużo miłości….
życzy Graficom
Połączenia sieciowe cz. III
Skrętka to obecnie najpopularniejsze medium transmisyjne. Używany jest także w telefonii. Składa się z od 2 do nawet kilku tysięcy par skręconych przewodów, umieszczonych we wspólnej osłonie. Aby zmniejszyć oddziaływanie par przewodów na siebie, są one wspólnie skręcone. W ten sposób zmniejsza się powierzchnia pętli utworzonej przez obwód i zarazem oddziaływanie indukcji elektromagnetycznej na obwód Istnieją 2 rodzaje tego typu kabla:
- ekranowany (STP, FTP)
- nieekranowany (UTP)
Różnią się one tym, iż ekranowany posiada folie ekranującą, a pokrycie ochronne jest lepszej jakości, więc w efekcie zapewnia mniejsze straty transmisji i większą odporność na zakłócenia.
Skrętka – przyłączenie
Do karty sieciowej skrętkę przyłącza się za pomocą złącza RJ-45. Skrętkę stosuje się przede wszystkim w sieciach o topologii gwiazdy, więc uszkodzenie jednego połączenia z zasady nie wpływa na pracę całej sieci. Instalacja okablowania skrętkowego jest bardzo prosta dzięki zastosowaniu połączeń zaciskowych.
Kategorie skrętki
Przepustowość skrętki zależna jest od tzw. kategorii.
- kategoria 1 to kabel telefoniczny
- kategoria 2 przeznaczona jest do transmisji danych z szybkością 4 Mb/s
- kategoria 3 do transmisji o przepustowości do 10 Mb/s
- kategoria 4 do 16 Mb/s
- kategoria 5 do ponad 100 Mb/s – ten typ ma zastosowanie w szybkich sieciach np. Fast Ethernet
- kategorii 6 – 622 Mb/s przeznaczony jest dla sieci ATM.
Zarabianie kabli ethernetowych
Skrętka jest wygodna i prosa w montażu. Zaciskarka do końcówek skrętki wygląda na skomplikowaną. W rzeczywistości narzędzie to pełni jednocześnie cztery funkcje: oprócz możliwości zaciskania wtyczek RJ-45 i RJ-11 (6-pinowe, używane do kabli telefonicznych) pozwala także na łatwe nacinanie izolacji i obcinanie nadmiaru przewodów. Po zdjęciu zewnętrznej izolacji na wygodnej długości (ok. 2,5 cm) rozplatamy przewody i układamy je w określonej kolejności . Kiedy przewody są już równo ułożone, obcinamy ich nadmiar, tak aby wystawały ok. 1 cm na zewnątrz osłony. Na tak przygotowany kabel zakładamy końcówkę RJ-45, pilnując, aby każdy z przewodów we właściwej kolejności trafił na swoje miejsce w końcówce i dochodził do końca wtyczki. Teraz tylko jeden ruch zaciskarką, aby końcówka już nigdy się nie ześliznęła.
Przed założeniem wtyczki musimy upewnić się, że kable są równo przycięte i będą dochodziły do samego końca. Dla zachowania zgodności z normą kable powinny mieć zachowaną kolejność wg standardu T568A. Kiedy jesteśmy pewni, że przewody są równo dociśnięte do końca wtyczki, jednym ruchem zaciskamy ją już na zawsze. Przygotowanymi w opisany sposób kablami możemy łączyć stacje robocze z koncentratorem lub przełącznikiem oraz rozbudowywać sieć poprzez przyłączanie kolejnych urządzeń. Długość połączenia nie może przekraczać 100 metrów.
Tylko we dwoje, czyli komputerowe sam na sam
Najprostsza z możliwych sieci, czyli składająca się z dwóch komputerów, wymaga osobnego komentarza. Wynika to z faktu, iż w skrętce do wysyłania ramek używana jest jedna, a do odbierania druga para przewodów. Bezpośrednie połączenie dwóch kart sieciowych zwykłym kablem służącym do łączenia z koncentratorem (ang. patch-cord cable) spowodowałoby, że obydwie stacje oczekiwałyby nadejścia ramek na jednej i tej samej parze przewodów. Dlatego jeżeli chcemy połączyć dwa komputery z pominięciem koncentratora, musimy zaopatrzyć się w specjalnie spreparowany kabel (tzw. skrosowany), który ma zamienione miejscami dwie pary przewodów (ang. cross-over cable). Kabel taki bez problemu powinniśmy nabyć w sklepie z akcesoriami sieciowymi lub zarobić sobie samemu.
Najpierw przygotowujemy pierwszy koniec kabla i zaciskamy końcówkę tak jak w przypadku normalnego kabla łączącego komputer z koncentratorem. Na drugim końcu natomiast musimy zamienić miejscami dwie pary przewodów, po to, aby sygnał nadawany przez kartę sieciową jednego komputera na stykach 1 i 2 docierał do styków 3 i 6 karty w drugiej maszynie.
Połączenia sieciowe cz. II
Traceroute
Każda przesyłana Internetem informacja przechodzi przez wiele komputerów (serwerów), zwykle kilka lub kilkanaście. Trasa nie jest ustalana ,,na sztywno”, lecz zestawiana dynamicznie przez kolejne komputery w zależności od dostępnych w danej chwili połączeń.
Program traceroute realizuje funkcje zbliżone do programu ping. Idea jego działania jest następująca: z każdym pakietem wysyłanym ,,w świat” związany jest pewien licznik zawierający ,,czas życia” (time to live). Licznik ten jest zmniejszany o jeden podczas przejścia przez każdy router. Gdy osiągnie on zero, pakiet jest zwracany do nadawcy jako ,,przeterminowany”.
Problem stwarzają tylko te routery, które nie sygnalizują przeterminowania licznika, lub nie zmniejszają go.
Narzędzie to służy do analizy trasy, jaką w Internecie przebiegają dane z lokalnego komputera do określonego serwera. Znajduje liczbą hopów (przeskoków między routerami w sieci) oraz dokładny czas każdego z nich (czas przejścia pakietu między poszczególnymi routerami). Wykorzystywane w celach diagnostycznych (jeżeli na trasie przesyłu pojawiają się duże opóźnienia) lub jako źródło informacji na temat struktury i funkcjonowania sieci.
Sposób uruchomienia programu:
tracert [-d] [-h maximum-hops] [-j host-list] [-w timeout] target-name
Znaczenie parametrów jest następujące:
-d poleca nie zamienia_ adresów numerycznych na symboliczne,
-h maximum-hops określa maksymalną liczbę punktów pośrednich (skoków) jaką może wykonać program,
-j host-list określa adresy routerów (drogą) przez które pakiet może przejść; można wskazać max 9 adresów,
-w timeout czas (w milisekundach) jaki program oczekuje na powrót pakietu, zanim uzna, że zaginął,
– target-name adres komputera.
Przykład wykorzystania programu traceroute:
C:\>tracert wp.pl
Trasa śledzenia do wp.pl [212.77.100.101]
1 ms <1 ms 2 ms 192.168.0.1
24 ms 23 ms 23 ms z.war-r4.do.byd-r1.tpnet.pl [.222]
83 ms 27 ms 27 ms z.byd-r1.do.gda-r2.tpnet.pl [.214]
28 ms 26 ms 27 ms do.gda_ar3.z.gda_r2.tpnet.pl [213.25.12.95]
27 ms 27 ms 26 ms 213.76.0.162
37 ms 30 ms 27 ms zew.rtrd1.adm.wp-sa.pl [212.77.105.28]
27 ms 35 ms www.wp.pl [212.77.100.101]
Śledzenie zakończone.
Pojawiające się przed nazwami kolejnych gatewayów – bram (lub zastępując je gwiazdkami) liczby określają czas (w milisekundach) oczekiwania każdej z trzech wysłanych na próbę ,,paczek informacji” na dalsze połączenie. Można precyzynie się doinformować np. gdzie jest ulokowany serwer gier i jakie sa czasy dostepu do tego serwera. Da to dość duże wyobrażenie o tym czy warto korzystać np z takiego serwera np. gier, poczty, serwera plików etc.